Digital detox

Ik ben al jaren digitaal aan het detoxen. Oké, niet vollédig, want mijn werk komt digitaal binnen en ik stuur het op dezelfde manier op, en voor elke opdracht moet ik wel iets googelen, plus dat ik als freelancer regelmatig mijn website en LinkedIn-account bijwerk om mezelf te profileren. En af en toe post ik een blogje (die ik overigens offline schrijf). Maar al mijn online werk heb ik meestal binnen twee uur geklaard, ofwel in de bibliotheek, ofwel in een koffietentje, en heel soms ’s avonds in een kroeg. Thuis ben ik namelijk offline.

De keuze om mijn internetabo op te zeggen had ik al gemaakt voordat ik redacteur werd, maar het bleek al snel een voordeel voor dit werk: redigeren komt voor 99 procent neer op concentratie. Dus in mijn geval: op het niet voorhanden hebben van afleiding. Mede hierom zal ik ook niet snel aan een smartphone beginnen, al is dit niet de enige reden.

Mijn digital detox begon in het staartje van mijn ICT-dagen, toen ik lange dagen op kantoor achter een scherm zat en vervolgens thuis achter mijn eigen scherm kroop. Voor het slapen keek ik vaak nog tv, net als ’s ochtends bij het ontbijt. Er waren nog geen smartphones, maar als ik niet met vrienden had afgesproken of in de trein of op mijn fiets naar mijn werk zat, waren mijn schermloze momenten spaarzaam.

Lang verhaal kort: ik wilde er meer.

De keuze voor zo veel mogelijk offline is voor mij dus de keuze voor zo veel mogelijk offscreen. Daarom kijk ik ook al jaren geen tv, hooguit af en toe een dvd’tje. Liever lees ik een papieren boek, luister ik muziek, klim ik op mijn fiets of ga ik wandelen of rennen. Of treinreizen – urenlang naar buiten turen, heerlijk. Vanwege mijn werk zit ik nog steeds veel achter een scherm, maar door thuis offline te zijn, is werken (en blogs schrijven) nu het énige wat ik op mijn laptop doe.

De behoefte aan een digital detox zou je, denk ik, kunnen zien als de behoefte aan minder ‘schermtijd’. Dat kun je op twee manieren bewerkstelligen: een scherm (of twee) minder in huis, of een réden minder om erachter te kruipen.

 

Gedachtestreepjes en ‘negeren’ in Word (voor Windows)

Een nieuwe laptop, yééhah! Maar wel een volle dag kloten en configureren voordat alles weer werkte zoals op m’n oude.

Gedachtestreepje

Zo heb ik nu geen keypad meer en mis ik het min-teken waarmee ik in Word (voor Windows) in combinatie met de Ctrl-toets het gedachtestreepje (–) opriep. Het min-teken (-) boven aan je toetsenbord, tussen de 0 en de +, kun je hier standaard niet voor gebruiken, maar hieronder omschrijf ik hoe je dit alsnog voor elkaar krijgt: Doorgaan met het lezen van “Gedachtestreepjes en ‘negeren’ in Word (voor Windows)”

Helaas

Eergister trok ik eindelijk de stoute schoenen aan en vroeg ik een van mijn opdrachtgevers om tariefsverhoging. Helaas, zei hij, we hanteren vaste tarieven.

Gister had ik een nieuwe koffiestempelkaart nodig. Helaas zijn ze iets duurder geworden, verontschuldigde de barista zich, met een blik alsof ze voorgaande had meegekregen.

 

Gegoogeld

Mijn oud-buurman is overleden. Waarschijnlijk door de drank. Volgens mijn buurvrouw, zijn ex, is hij dood op bed gevonden en lagen er overal lege bierblikken op de grond.

‘Noem me maar klootzak,’ zei hij bij onze kennismaking. Zagen we elkaar op onze balkons maakten we vaak een praatje en soms nodigde ik hem dan uit voor een bakkie. En anders nodigde hij zichzelf wel uit. De laatste keer vroeg hij of hij zelf wat mee mocht nemen en zat hij ’s ochtends om halftien met een halfliterblik bier tegenover me aan tafel.

Hij was altijd erg geïnteresseerd in mijn werk en vertelde dat hij er een sport van maakte om spelfouten in restaurantmenu’s op te sporen. Ook stoorde hij zich aan ‘gegoogeld’, omdat het ‘gegoogled’ moest zijn. Ik corrigeerde hem en zei dat het volgens het Groene Boekje (dat ik altijd binnen handbereik op tafel heb staan) toch echt ‘gegoogeld’ is.

Terugkijkend had ik toen gewoon mijn mond moeten houden.