Meesterwerk

Een meesterwerk in wording

Een klassieker in de dop

Ik zoek nog naar de woorden

maar m’n laptop start vast op… . . .  .   .    .      .          .

Cappuccino’s en americano’s

Echt, ik vind het geen probleem wat langer in de rij te staan doordat je een cappuccino bestelt – ik bestel ze zelf ook, zij het niet na twaalven, níét tijdens een lezing en al helemaal niet tijdens een veel te korte pauze – maar mocht je net als ik een kantoorverleden hebben en gewend zijn aan automatenkoffie die alleen te drinken is met ‘melk'(schuim) en suiker: een americano (oftewel zwarte koffie) is in de meeste koffietentjes onvergelijkbaar veel beter dan die machinale kantoordrab. En wat sneller klaar dan een cappuccino.

Dacht ik zeg het effe.

 

 

 

 

Venkelzaadpesto

Gegeven dat dit geen receptenblog is, ga ik niet helemaal uitschrijven hoe je van geroosterde pijnboompitten, wat zout, venkelzaad en olijfolie een lekkere alternatieve pesto maakt, die goed combineert met gehalveerde cocktailtomaatjes, gekookte volkoren pasta, tonijn uit blik, een zakje babyspinazie en citroenrasp, die je in deze volgorde toevoegt aan een hapjespan waarin je vijf minuutjes drie fijngehakte knoflookteentjes met wat gedroogde chilivlokken hebt laten baken op laag vuur, en waarop je, eenmaal op je bord, nog wat brokken buffelmozzarella legt, maar ik wil het toch even gezegd hebben.

 

Service at the bar

Ik zou er haast een digital nomad voor worden: in buitenlandse steden als Berlijn, Praag, Bratislava en Boedapest stikt het van de cafés waar je ongestoord kunt werken, vanwege het ‘service at the bar’-concept.

Hier in Delft kun je naar mijn weten enkel bij de Coffee Company of de Starbucks op het station je koffie bij de bar bestellen. Cruciaal als ik wil werken, omdat ik dan niet telkens ‘Nee bedankt’ hoef te zeggen, of me verplicht voel nog een koffie te bestellen terwijl ik de vorige nét op heb – in sommige cafés wordt me tijdens mijn laatste slok al gevraagd of ik nog iets had gewenst, dat is zelfs irritant als je níét werkt.

In Den Haag heb ik iets meer keuze. Naast twee Coffee Company’s is er een Coffee Fellows (zeg maar de Duitse Coffee Company, maar dan ‘zeepsop-cappuccino’s’ à la Starbucks) en de Koninklijke Bibliotheek (eigenlijk geen keuze, omdat je geen drinken mee de studeerzaal in mag nemen). Maar nu het kouder wordt en ik wat minder ver wil fietsen, had ik graag wat meer laptopvriendelijke koffietentjes in Delft gezien. En niet alleen koffietentjes: op donkere winteravonden zou ik best af en toe warmpjes tussen andere laptoppers willen kruipen, met een donker biertje binnen handbereik. Om te werken hoor, begrijp me niet verkeerd.

Trouwens, aan alle horeca-ondernemers die dit lezen: als ik ongestoord kan werken, betaal ik graag wat meer voor mijn drankje of snack. Geen probleem, als ik mijn huis heb verkocht.