Mooie muziek

Ik draai nog ‘ouderwets’ cd’s en als ik wat moois heb gehoord in het wifi-café, op Luisterpaal of bij vrienden, fiets ik daarna z.s.m. richting de platenzaak (cd-winkel klinkt zo suf). Daar vul ik m’n stapeltje vaak nog aan met wat er op dat moment gedraaid wordt, en met het nieuwste album van een band of artiest van wie ik al meerdere cd’s in m’n Benno heb staan. Zo kocht ik blind de nieuwe Daughter. Hun vorige album, If you leave, heb ik een jaar lang vrijwel wekelijks zo niet dagelijks gedraaid. Duister, fragiel, intiem, galmende gitaren, en de zangeres heeft een fraai bruisend koolzuurlaagje boven op haar stem. Hun nieuwe album, Not to disappear, klinkt mínstens zo mooi. Doorgaan met het lezen van “Mooie muziek”

Meditatiebankje

Mijn eerste meditatietraining/retraite voldeed aan alle clichés: gsm-, wifi- en vleesloos, afgezonderd in het midden van nergens. Een echte ‘ontsnapping’ aan mijn kantoorbaan van destijds. Maar mijn gód wat werd ik er knétterchagrijnig! Het wilde maar niet lukken om lang in de lotushouding te zitten; ook niet in de halve. Niet zozeer vanwege de opborrelende zenuwen, maar vanwege mijn tintelende benen. Het maakte niet uit hoeveel kussens ik gebruikte om mezelf te stutten, al na een paar minuten kreeg ik rugpijn én een slapende voet. Doorgaan met het lezen van “Meditatiebankje”

Materialisme

Zou het kunnen dat materialisme een verkapte vorm van creativiteit is? Dat we niet altijd het geduld of zelfvertrouwen hebben maar wel de behoefte om iets te creëren, en deze behoefte (en daarmee onszelf) de pas afsnijden door iets moois te kopen? Iets waarmee we kunnen pronken, zodat we onbewust tegemoetkomen aan onze drang iets van onszelf te laten zien of neer te zetten, als verlengde – of manifestatie? – van onszelf?