Mooie muziek

Ik draai nog ‘ouderwets’ cd’s en als ik wat moois heb gehoord in het wifi-café, op Luisterpaal of bij vrienden, fiets ik daarna z.s.m. richting de platenzaak (cd-winkel klinkt zo suf). Daar vul ik m’n stapeltje vaak nog aan met wat er op dat moment gedraaid wordt, en met het nieuwste album van een band of artiest van wie ik al meerdere cd’s in m’n Benno heb staan. Zo kocht ik blind de nieuwe Daughter. Hun vorige album, If you leave, heb ik een jaar lang vrijwel wekelijks zo niet dagelijks gedraaid. Duister, fragiel, intiem, galmende gitaren, en de zangeres heeft een fraai bruisend koolzuurlaagje boven op haar stem. Hun nieuwe album, Not to disappear, klinkt mínstens zo mooi.

Daughter ontdekte ik via Luisterpaal, die ik vaak aanzet als ik aan het werk ben op m’n laptop. Dan kunnen er vier dingen gebeuren: 1) de muziek irriteert me, 2) gaat compleet langs me heen, 3) maakt dat ik begin mee te knikken, of 4) geeft me kippenvel, waardoor ik me niet meer op m’n werk kan concentreren. Dat laatste gebeurde terwijl ik Eefje de Vissers Nachtlicht luisterde. Tijdens het nummer ‘Wacht’ gleed er zomaar een traan langs m’n wang.

Andere aanwinsten die momenteel om een plekje in m’n cd-speler vechten: Ane Brun, When I’m free (die het nét niet haalt bij haar It All Starts with One), Ólafur Arnalds and Nils Frahm, An Evening with Ólafur Arnalds and Nils Frahm, en de geremasterde Second Thoughest in the Infants van Underworld (draai ‘Pearls Girl’ snoei- maar dan ook snóéíhard).

En het jaar is nog maar net begonnen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s