Boeien

Bij mij op de sportschool loopt een man – ik noem hem even Gert – die er alleen lijkt te komen om te kletsen. ‘Loopt’ is niet het juiste woord trouwens. Hij zit op een van de fitnesstoestellen te wachten op een slachtoffer. Eenmaal beet – ik heb het zelf ondervonden – laat hij niet meer los.

Zijn gekletst komt op mij over als het afdwingen en vasthouden van aandacht. Misschien leeft bij hem vanbinnen de overtuiging dat aandacht voorwaardelijk is; een Tenminste Houdbaar Tot-datum heeft. Helaas lijkt deze (hypothetische) overtuiging selffulfilling: ik ben lang niet de enige die hem inmiddels ontloopt.

Ik vroeg me al een tijdje af waarom zijn gedrag me zo irriteerde en na wat gepieker en gepeins kwam ik op de volgende twee redenen…

Ten eerste denk ik dat het me beangstigt als een volwassene zó blind kan zijn voor zijn eigen dubbele gedragsagenda, omdat dit betekent dat ikzelf óók blind kan zijn voor de míjne. Met dubbele agenda bedoel ik niet zozeer de bewuste misleiding van de ander, maar de onbewuste misleiding van jezélf: iets verlangen van de ander, zonder dit zelf te weten. Scary, omdat Gert vast niet de enige is die hier blind voor is.

Reden twee. Ik ging nadenken over mijn geblog. Ik heb intussen meer woorden geblogd dan ik hardop heb uitgesproken, en het liefst doorspek ik mijn stukjes met grapjes en wijsheden. Zo probeer ik jouw aandacht vast te houden. Te claimen. Omdat ik er – onbewust? – van uitga dat jouw aandacht voorwaardelijk is. Ik probeer je, met andere woorden, te ‘boeien’.

Net als Gert.

Goed, zelfs al blog ik met een dubbele agenda, dan is er altijd nog die ándere reden om het te doen: om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Door ze – en plein public – zwart op wit te zetten dwing ik mezelf in te zoomen op wat ik denk of voel. Bloggen is reflecteren.

Al met al blog ik dus vooral voor mezelf.

2 gedachtes over “Boeien

  1. Als ik iets probeer te zeggen in een drukke sociale situatie, dan krijg ik het gevoel dat ik een TV kanaal ben en iedereen om me heen is aan het zappen.

    Like

    • Spot on, herkenbaar!

      Ik blog/schrijf makkelijker dan dat ik praat, omdat ik me dan niet geremd voel door verwachtingen. Verwachtingen die ik al dan niet zelf bedenk.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s