Loyaliteit

Hoe wrang het ook mag klinken, volgens mij gaat er een verkapte vorm van liefde schuil achter vijandschap en geweld. Liefde in de vorm van loyaliteit.

Neem religieus geweld. Als kind neem je de overtuigingen van je ouders over. Niet alleen omdat een gedeeld referentiekader veiligheid biedt, maar omdat het een vorm van toewijding – dus liefde – is. Geloven in dezelfde god als waar je ouders in geloven, is een (onbewuste) manier om hun tegemoet te komen; om loyaal aan hen te zijn. Andersgelovigen belemmeren als het ware jouw loyaliteit aan je ouders of familie. Het voelt alsof ze een kink in de kabel (of ‘streng’) creëren: als jij het geloof van mijn ouders betwijfelt, betwijfel je mijn liefde voor hen!

Ook de gruweldaden in oorlogen komen volgens mij voort uit loyaliteit: soldaten laten hiermee hun trouw blijken aan hun medesoldaten, leider, vader et cetera. Door verdediging en wraak als reacties hierop ontstaat een vicieuze cirkel. Een ‘haatcycloon’, met een onzichtbaar middelpunt van loyaliteit. Van liefde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s