Social awareness

De man aan het tafeltje rechts van mij houdt zijn sigaret nog nét niet onder mijn neus. Smerig. Nou vind ik roken sowieso smerig, maar wat ik niet begrijp is hoe je die social awareness (in goed Nederlands?) uitzet. Of hoe die kerel laatst aan de lange tafel in het wificafé, waar iedereen geconcentreerd aan het werk was, hardop ging zitten bellen zónder zich af te vragen of hij iemand stoorde. Want dat deed je behoorlijk. Lul.

Het is eigenlijk een dubbele irritatie: je stoort me en ik snap je niet. Of is dat laatste iets wat bij mezelf ligt en moet ik het gewoon eens vragen? Stoor ik me misschien aan mijn gebrek aan assertiviteit?

Zal ik het gewoon zélf eens proberen, wanneer het helemaal stil en ‘zen’ is in het wificafé? Hardop bellen bedoel ik, niet roken.

Foutjes

Mijn blog met thrillerschrijftips staat sinds gister op Schrijven Online. Ik had hem foutvrij aangeleverd, maar de redactie wist er vier(!) fouten in aan te brengen. Slordig. Vooral omdat ik als redacteur toch een reputatie hoog heb te houden.

Om diezelfde reden heb ik onlangs een koffie-voor-elke-fout-deal ingevoerd. Vind je een taalfout in een van m’n blogs? Meld het me en ik trakteer je op een koffie (of thee).

Kwam even in de verleiding om expres een foutje in deze blog* te zetten. Toe aan een bakkie en wat gezelschap.

deze of dit blog mag allebei.