Verwachtingen (2)

De verwachting dat nét op het moment dat ik een leuke dame wil aanspreken een oude bekende op me af stapt, een loeiende sirene voorbijrijdt, een kind van een stoel pleurt of een ‘creatieve’ variant hierop zich voordoet, lijkt zelfvervullend.

Dat geldt trouwens ook voor de verwachting dat er áltijd iemand in de bioscoopzaal zit die zijn of haar klep niet kan houden tijdens de film.

Misschien moet ik mijn goede voornemens ook maar omvormen tot verwachtingen.

Bloggen (9)

Bloggen moet geen moetje worden.

Op sommige blogs kom ik (zelf)beloftes tegen over het aantal te posten berichten per week of maand, maar het fijne van bloggen is nou juist dat je niets móét. Je hebt geen contract getekend en je lezers betalen je niet per blogpost (en zo wel wil ik weten hoe je dit voor elkaar hebt gekregen).

Je schrijft als je zin(!) hebt. En als je een onderwerp hebt natuurlijk. Je mag experimenteren met hoe je de lezer benadert, met hoeveel je van jezelf blootgeeft en, wat ik graag doe, met hoeveel je kunt snoeien zonder de boodschap te verliezen.

Heb je je quotum gehaald voor die week maar moet je bij het teruglezen van een van je posts snel naar een teiltje grijpen? Delete. Tenzij die al geliket is natuurlijk.

Koffie-boeken-wificafés

Hier in Bratislava plons je als digital nomad in een warm bad. Vooral als je iets met boeken doet, zoals ik. In meerdere cafés staan boekenkasten tussen de tafels en loungebanken, en in één café is zelfs een boekhandel gevestigd. Of andersom; de serveersters en boekverkopers lopen er kriskras door elkaar.

Boeken, wifi (vanzelfsprekend), andere nomads achter hun laptop, goeie koffie, lokale biertjes en ik kan hier zelf aangeven wanneer ik wil bestellen; dat ‘werkt’ een stuk relaxter.

Morgen ga ik maar eens sightseeën. Misschien vind ik nóg een koffie-boeken-wificafeetje.