Zoals mijn laptop thuis tikt…

Dat digitale-nomadebestaan heeft zeker zijn voordelen – vrijheid, elke dag andere ‘collega’s’, goeie koffie, work and travel – maar toch verzet ik nergens zoveel werk als thuis.

Redactiewerk komt, wat mij betreft, vooral neer op concentratie. En om me goed te kunnen concentreren, dien ik me af te sluiten van mijn omgeving. In het gemiddelde koffietentje lukt me dat hooguit… redelijk, afhankelijk van hoeveel tosti’s er besteld worden (‘Tosti ham-káás!’), hoeveel hippe jonge gasten er elkaar begroeten (‘Hé man!’ – pats, plof, klap, tik, slep, smak), hoeveel flexwerkers er zitten te bellen (‘Nee, in een kóffietentje!’) en hoeveel knappe studentes er aan dezelfde tafel zitten. Lees verder

De psychologie achter roken

Als ik de amateurpsycholoog in mij loslaat op het ‘waarom’ van roken, kom ik, naast houding (waar laat je die hand anders?), socializen (‘Peuk?’) en groepsgedrag (na-apen t.b.v. groepscohesie), op het volgende. Door het gezondheidsrisico dat aan roken kleeft op de koop toe te nemen ‘train’ je jezelf in laksheid. Je verhoogt als het ware je tolerantie voor iets waar je je druk om zou moeten maken – je gezondheid – waardoor je je ook om andere problemen minder druk leert maken.

Zo bekeken…