Zoals mijn laptop thuis tikt…

Dat digitale-nomadebestaan heeft zeker zijn voordelen – vrijheid, elke dag andere ‘collega’s’, goeie koffie, work and travel – maar toch verzet ik nergens zoveel werk als thuis.

Redactiewerk komt, wat mij betreft, vooral neer op concentratie. En om me goed te kunnen concentreren, dien ik me vollédig af te sluiten van mijn omgeving. In het gemiddelde koffietentje lukt me dat… hooguit redelijk, afhankelijk van hoeveel tosti’s er besteld worden (‘Tosti ham-káás!’), hoeveel jonge gasten elkaar begroeten (‘Hé man!’ – pats, plof, klap, tik, slep, smak), hoeveel flexwerkers zitten te bellen (‘Nee, in een kóffietentje!’) en hoeveel knappe studentes er aan dezelfde tafel zitten.

Thuis ben ik volledig afgesloten. Geen afleiding, geen stoorzenders, geen leuk uitzicht. Helemaal zen. Daar werk ik gerust twee uur aan één stuk door op mijn doorgezakte IKEA-bank, waaruit ik – ideaal! – niet één-twee-drie kan opstaan. En gister kwam nog een ander voordeel van thuiswerken aan het licht. Tijdens een van de hoofdstukken in Nora Roberts’ Bij zonsondergang hield ik het niet droog. Dat overkomt me toch liever thuis dan aan een tafel vol andere laptoppers.

Zie je mij in een koffietentje geconcentreerd naar mijn scherm kijken? Grote kans dat ik dan een mailtje of blogje aan het tikken ben of aan m’n website sleutel. Maar mocht je een traantje zien…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s