Onbereikbaarheid

Terwijl ik terugdacht aan mijn trip naar Napels vond ik ineens de analogie die ik zocht om mijn theorie over onbereikbaarheid te verduidelijken. Rij je even mee?

In Napels toeteren en tieren automobilisten al bij de minste geringste manoeuvre van de auto voor hen. Het kan inderdaad irritant zijn als de auto voor je treuzelt (een Nederlandse toerist, misschien?), zonder richting aan te geven ineens rechts afslaat of je afsnijdt, maar de frustratie ontstaat volgens mij, mede, doordat je je irritatie of onbegrip niet kunt overbrengen. De afstand, of beter gezegd, de onbereikbaarheid van de ander is de bron van die frustratie; niet mijn… ik bedoel zíjn of haar gestuntel in het verkeer.

Vervang de carrosserie van een auto met een cultuur-, taal-, politieke of religieuze barrière of een van de barrières die ik in mijn eerdere stukjes noem (waaronder het loyaliteitsconflict) en je hebt de oorzaak van onbereikbaarheid ingewisseld, maar niet de uitwerking: onbereikbaarheid frustreert op zich. Je wilt namelijk, er daar ben ik van overtuigd, iedereen in de ogen kunnen kijken; al is het maar om de ander in te schatten.

Dus wát de oorzaak achter wij-zij-denken ook mag zijn, de frustratie die wordt veroorzaakt door de onbereikbaarheid van ‘hen’ staat hier los van; maar wordt denk veel te vaak op ‘hen’ geprojecteerd.

Dáár zouden we ons eens over moeten buigen. Zonder elkaar daarbij uit het oog te verliezen natuurlijk.

2 gedachtes over “Onbereikbaarheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s