Yogamatten

Als ik goed was in streetart zou ik het volgende maken: een peloton donkere silhouetten met helmen, met op hun rug in plaats van een geweer een opgerolde yogamat, elke in een andere felle kleur.

 

PS. Dat ‘matten’ dubbelzinnig is, bedacht ik me pas ná het schrijven.

 

Mensen die je niet kent

Na de aanslagen in Parijs, eind 2015, heb ik de knop uitgezet. En de krant opgezegd. En ben ik helemaal gestopt het nieuws te volgen. Als ik een linkje krijg naar nu.nl of een andere nieuwssite klik ik hem meestal niet aan.

Ik wilde en wil me niet langer zorgen maken of angst voelen om dingen waar ik he-le-maal niets aan kan doen. Los van een knoop in m’n maag veroorzaakt dit een gevoel van machteloosheid. En in het geval van een aanslag: een hekel aan de daders. Een hekel aan mensen die ik niet ken.

Dat laatste, besefte ik gister ineens, is iets wat terroristen en ik gemeen hebben.