The purpose?

In de nachttrein naar Berlijn raakte ik aan de praat met mijn coupégenoot en hoe dieper we de nacht in reden, hoe dieper het gesprek werd. Op zijn vraag ‘What do you think is the purpose of things, of live, of everything?’ begon ik wat te sputteren, wat ik wel vaker doe als ik er niet precies bij kan.

Schrijvend kom ik meestal beter uit m’n woorden.

 

Gefrustreerd

Het viel me ineens op hoeveel scènes in manuscripten uitlopen op een anticlimax. Wordt er volop geflirt en zindert de lucht van de seksuele spanning, eindigt de scène met een kus op de wang en: ‘Ik ga maar weer eens op huis aan.’

Kom óp! Het is fíctie: zelfs al zou je in het echt ‘op huis aan gaan’, schrijf dan hoe het had kúnnen lopen!

Soms wil ik mezelf juist even niet herkennen in de protagonist.

Barmeisje

Gister in het café was ik zó gecharmeerd van het meisje achter de bar dat ik overweeg om die kletsgrage vriend die ik (zonder spijt, overigens) al heel lang niet meer heb gezien te vragen om daar vanavond ‘weer eens bij te kletsen’.