Kopje-onder

Wanneer ik een manuscript redigeer, doe ik dit offline. Anders gaat het als volgt.

Vanaf ons terras met uitzicht op de Middellandse Zee zie ik dolfijnen nieuwsgierig onze kant op kijken.

Zwemmen er dolfijnen in de Middellandse Zee? Even googelen…

Eer ik weet dat er inderdaad dolfijnen zwemmen, heb ik drie mailtjes beantwoord en het aantal views op mijn laatste blogpost en LinkedIn-update gecheckt. Zo’n vijftien minuten later alt-plus-tab ik weer terug naar mijn manuscript, inmiddels vergeten dat de voorgaande tekst in de tegenwoordige tijd was geschreven waardoor ik níét struikel over het feit dat de rest van het hoofdstuk, foutief, in de verleden tijd staat.

Om een tekst te kunnen redigeren, dien ik in het verhaal te duiken (de dolfijn-metafoor vond ik hier iets te gemakkelijk). Dat lukt me soms vanaf de eerste zin, andere keren pas na een paar zinnen, vooral als het een lastige tekst is of ik direct over een fout struikel. Ben ik eenmaal ‘kopje-onder’ is het zaak zo lang mogelijk onder te blíjven.

Dit gaat me het best af als ik offline werk: dan heb ik een veel langere adem. Alles wat ik moet googelen noteer ik in een documentje voor later, wanneer ik weer online ben.

 

2 gedachten over “Kopje-onder

    1. Ben blij dat ik af en toe nog ouderwets op papier, met ouderwetse rode pen, mag werken. (Nooit gedacht dat ik dat nog hardop zou typen! Je zou m’n handschrift moeten zien…)

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s