‘Achter de toetsen’

De vraag waarom ik liever lees of redigeer dan zélf schrijf, kan ik op dezelfde wijze beantwoorden als de vraag waarom ik onlangs mijn piano heb verkocht* terwijl ik weg ben van jazzpiano: anderen kunnen het zó veel beter.

 

* En ik zat effe wat krap bij kas.

Literair

De vraag of een boek al dan niet literair is, is voor mij hetzelfde als vragen of een maaltijd culinair is: het zegt niets over of het smaakt.

Zou iemand mij bijvoorbeeld een bord ‘culinaire macaroni’ voorschotelen, zou ik denken: ja, ja, eerst maar eens proeven. Zo ook wanneer ik een ‘literaire’ roman of thriller krijg voorgeschoteld.

 

Bladzijden

‘Daarom lees ik uitsluitend boeken, geen e-reader. Het papier, de mooie omslag, de mystiek van al die bladzijden die je al ziet maar nog niet kent. Maar vooral vanwege de beweging van het omslaan van een bladzijde, wat bijna een ritueel is. Het is als het leven zelf. Achter elke bladzijde, achter alles wat je ziet, wacht een andere wereld.’

 

Daniel Libeskind, de Volkskrant / Sir Edmund, 10 maart 2018