Dwarsbomen

Ik noem geen titels, maar twee jaar terug heb ik een paar magere manuscripten (qua inhoud, niet qua aantal pagina’s) geredigeerd voor een kleine maar commerciële uitgeverij. Mijn commentaar in de kantlijn loog er niet om en ik heb daar naderhand een opmerking over gekregen van de bureauredacteur. Terecht, al overviel het me toentertijd behoorlijk. Vooral omdat ik eigenlijk niet precies wist waaróm ik zo streng was geweest. Waar kwam die frustratie vandaan? Doorgaan met het lezen van “Dwarsbomen”

Redigeren blijft mensenwerk

In een drieluik over de Tweede Wereldoorlog* werd het geluid van geweerschoten in deel 1 met beng, beng en in deel 2 met pang pang aangeduid. Met zoek-en-vervang veranderde ik alle pangs in deel 2 in bengs. Inclusief een Japanse soldaat genaamd Pang. Hier kwam ik achter toen ik dacht: wie is die Beng nou weer?

 

* In de voorste linie en De lange weg, van Michael Grant (Harper Collins Holland).

 

Freelance-onzekerheden

Tegenover alle voordelen van mijn werk als freelance redacteur staat één groot nadeel: onzekerheid.

Lever ik een klus in, krijg ik meestal (maar niet altijd) een bedankje van de bureauredactie. Soms hoor ik een paar dagen later dat ze – de bureauredactie, vertaler of schrijver – blij waren met mijn feedback en correcties, maar meestal hoor ik niets. Geen nieuws is goed nieuws, vul ik dan zelf maar in. Doorgaan met het lezen van “Freelance-onzekerheden”