Dwarsbomen

Ik noem geen titels, maar twee jaar terug heb ik een paar magere manuscripten (qua inhoud, niet qua aantal pagina’s) geredigeerd voor een kleine, commerciële uitgeverij.* Mijn commentaar in de kantlijn loog er niet om en ik heb daar naderhand een opmerking over gekregen van de bureauredacteur. Terecht, al overviel het me toentertijd behoorlijk. Vooral omdat ik eigenlijk niet precies wist waaróm ik zo streng was geweest. Waar kwam mijn frustratie nou precies vandaan?

Ik ben redacteur geworden omdat ik me erger aan boeken vol onduidelijkheden, tegenstrijdigheden, langdradigheden en overbodigheden. Deze boeken sla ik na twee pagina’s dicht. Tijd- én papierverspilling. Dus als ik een langdradig manuscript vol onduidelijkheden en tegenstrijdigheden ontvang om te redigeren, zal mijn frustratie hier en daar weleens kunnen doorsijpelen in de kantlijn.

Let wel: ik kan een fraai manuscript fraaier maken en een redelijk manuscript fraai, maar een mager manuscript wordt hóóguit iets minder mager. Ik kan het namelijk niet herschrijven, enkel verfraaien.

Tot zover verklaring één.

De diepere verklaring (in die zin dat deze twee jaar op zich liet wachten) is dat ik me al sinds ik met dit werk begon als een krolse kat om de benen van de uitgevers krul. Ik móét wel: ik pas op latere leeftijd in de vak gerold, met alle onzekerheden die daarbij horen, en er is een hoop thuis- en samenwonende ‘concurrentie’** met minder maandlasten dan ik (wat ik weet omdat ik inmiddels wat van mijn ‘concurrenten’ heb leren kennen tijdens koffiedates en borrels). Daarom neem ik die lage tarieven en soms belachelijke deadlines al vijf jaar voor lief. Veertienhonderd pagina’s in twee weken? Tuurlijk, schuif maar door joh! (Wat overigens niet is gelukt, sorry Hollands Diep!)

Dus als een manuscript veel werk behoeft doordat er, los van alle taalfouten, inhoudelijk nog van alles aan mankeert, dan voel ik me belemmerd in zowel het halen van mijn deadline als het afleveren van een fraai manuscript. Alsof de schrijver mij hierin dwarsboomt. En dat zal-ie weten ook!

Al doende…

 

* Een van deze titels won later dat jaar een prijs voor het beste debuut. Wat ófwel iets zegt over mijn smaak, ófwel over mijn toegevoegde waarde.

** Tussen aanhalingstekens, want ik beschouw andere freelance redacteuren niet als concurrenten. We helpen elkaar soms aan klussen, leren van elkaar en doen soms een beroep op elkaars schouder.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.