Kaiserbroodjes

Kort gevoel van déjà vu, opgewekt door de ochtendnevel.

Zomervakantie. Duitsland, ons vaste vakantiepark. De dag die zich voor me uitstrekt. De vogels die zich in onze tuin laten zien, zonder dat ik eropuit hoef met mijn verrekijker – wat ik later die dag tóch ga doen, om dan lang niet zoveel vogels te spotten als ’s ochtends.

Verse witte kaiserbroodjes, die m’n moeder bij het buurtwinkeltje heeft gehaald, bij de vriendelijke man met het litteken op zijn gezicht. Ik liep soms mee en herinner me dat ik haar op de terugweg naar ons huisje een keer vroeg hoe het kon dat de Duitsers nu zo aardig voor ons waren. En waarom we niet meer boos waren.

Pas eind van de middag zal ik terugkeren van mijn wandeling door de naaldbossen (met kaart en kompas). Dan gaan we barbecueën, of is er een kampvuur waar mijn broertje deeg op een stok prikt en boven een vuurtje houdt. Mijn moeder ernaast, zoals altijd.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.