Autechre

Nadat ik de Synthesizer Greatest-platen vollédig grijs had gedraaid, ontdekte ik het Engelse Warp-label, waarop artiesten als (het eerder genoemde) The Black Dog, B12 en Autechre hun elektronische muziek uitbrachten – ‘ambient’, zoals dat destijds werd genoemd. Heerlijke muziek om ’s ochtends mee verder te dromen, onderweg naar mijn hts of stage. Dan baalde ik als er een studiegenoot in de trein of bus zat, moest ik immers m’n koptelefoon afzetten.

Autechres eerste album, Incunabula, is nog altijd een van mijn favorieten. Vooral het nummer ‘Bike’ is een classic. Hun latere werk werd me op een gegeven moment iets te abstract – soms klonk het of ze met een microfoon door de sneeuw wroetten – waardoor ik ze uit het oor verloor.

Eind vorig jaar bracht Autechre twee albums vlak na elkaar uit: Signs en Plus. Heb ze intussen beide in huis, nadat ik nieuwsgierig werd door een lovende recensie, en ik draai ze vrijwel continu (afgewisseld met The Black Dog, die ik eveneens onlangs herontdekte). Vooral hun laatste album, Plus, weet een haast buitenaardse ambiance neer te zetten; al moest ik er wel even aan wennen en zou ik het niet snel opzetten tijdens een romantisch etentje.

Misschien is dat wel het voordeel van het kopen van cd’s en platen, in plaats van ze te streamen: je drukt nóg eens op Play of draait hem nog maar eens om omdat je niet op wilt staan, waardoor de muziek kans krijgt dieper tot je door te dringen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.