Foutjes

Trouwens, mocht je een foutje tegenkomen, mag je me daar best op attenderen. Trakteer ik op koffie. Dit n.a.v. een foutje in Geleuter. Slechts twee zinnen, I knów, maar ik was blijkbaar toe aan vakantie.

 

 

De offers

Eerder dit jaar voorzag ik met héél veel plezier Jeroen Windmeijers De offers van redactie, voor HarperCollins. Met héél veel plezier omdat het niet alleen een spannend, maar tevens leerzaam verhaal is. Zoals ik destijds dubbel van Dan Browns The Da Vinci Code genoot, zo loopt ook De offers over van de religieuze en historische inzichten – Windmeijer wordt niet voor niets de Hollandsche Dan Brown genoemd.

Het boek is deze week verschenen en hier kun je de eerste hoofdstukken gratis lezen.

 

Macht

In de serie boekdelen (fragmenten uit boeken die ik van redactie heb voorzien), ditmaal een enkele zin uit Schot in het duister, van Azad Cudi (uitgeverij Luitingh-Sijthoff). Een zin die niet zozeer boekdelen spreekt over het boek, dat hoofdzakelijk over de Koerdische opstand tegen IS gaat, maar wel over hoe Koerden tegen ‘feminisme’ aankijken:

Het ging er niet om dat mannen vrouwen macht gaven, maar om het uitsluiten van enige vorm van macht in een relatie tussen mannen en vrouwen.

 

Lezen versus tv-kijken

Ik kijk al jaren geen tv, heb geen Netflix en huur maar heel af en toe een dvd (die ik dan meestal na tien minuten weer afzet). Tel daarbij op dat mijn inkomsten afhankelijk zijn van mensen die boeken lezen – boeken kópen – en je zou kunnen stellen dat ik niet de juiste persoon ben voor het aanvoeren van argumenten om eerder een boek open te slaan dan een film of serie te kijken.

Toch ga ik een gooi doen. Doorgaan met het lezen van “Lezen versus tv-kijken”

Klok

Omdat ik mijn huiskamer te klein vond en aan één slaapkamer voldoende heb, besloot ik de muur die beide kamers scheidde eruit te slopen. Te láten slopen, want ik heb werkelijk alles uitbesteed, zelfs het afvoeren van het puin; niet alleen omdat ik dit destijds nog kon bekostigen, maar vooral omdat ik zeker wist dat ik iets zou verkloten of mezelf op z’n minst zou bezeren – beide, zeer waarschijnlijk. Doorgaan met het lezen van “Klok”

Mijn complexcomplex

In m’n tienerjaren produceerde ik de ene na de andere dance- en ambienttrack, op mijn Amiga-computer met slechts vier geluidskanalen. Deze technische ‘beperking’ maakte me op de een of andere manier creatief. Later, toen ik mijn eerste pc kocht en overging op complexe sequencers waarin je honderden instrumenten op elkaar kon stapelen waarop je honderdduizenden effecten los kon laten, heb ik nooit meer een track afgemaakt. Doorgaan met het lezen van “Mijn complexcomplex”