Ikleesthuistip

Mijn #ikleesthuis-tip:

Natuurlijk kun je een boek in elke houding lezen – benen over elkaar geslagen, liggend et cetera – maar probeer het eens op de volgende manier. Op mij heeft het vaak een ontspannend effect en het is hoe ik het liefst de dag begin, en eindig.

1) Kies een stoel of bank met rechte leuning; geen hangbank.

2) Leg je smartphone ergens waar je hem niet ziet oplichten en zet hem op stil.

3) Houd je rug recht, schouders laag en adem bewust naar je buik, alsof je gaat mediteren. Tijdens het lezen hoef je niet meer op je ademhaling te letten, die blijft vanzelf laag, ‘bij je boek’.

4) Lees een boek niet slechts voor het verhaal, maar laat je meevoeren door hóé het is geschreven. Ik zou je bijvoorbeeld niet kunnen navertellen waar Murakami’s ‘Kafka op het strand’ nou precies over ging, maar het boek slokte me volledig op.

5) Als een boek je niet (direct) aanspreekt, pak dan een ander. Verspil geen tijd aan boeken die niet voor jou zijn geschreven of die je ‘moet’ lezen.

6) Waarom een boek lezen als het tevens is verfilmd of vernetflixt? Waarom überhaupt niet alleen nog maar netflixen? Een film of serie onderga je. Een boek maak je je eigen.

 

Toetsen en schuiven

Als ik tijdens het redigeren veel heb aan te passen of op te merken, lijken mijn vingers soms synchroon met Brubeck, Peterson of Evans de toetsen aan te slaan en waan ik me éventjes een jazzpianist.

Zodra ik na een onderbreking verderga of aan een nieuw manuscript begin, voel ik me een dj als ik op Fn + F6 druk, om mijn overgevoelige touchpad uit te schakelen, gevolgd door een snelle sweep met m’n duim om te controleren of ik hem niet juist heb íngeschakeld – vooral als ik dit precies doe met het invallen van een nieuwe beat op Jungletrain.

En zodra het geredigeerde manuscript retour gaat richting uitgever voel ik me een kort moment als een concertpianist na het slotakkoord van zijn opvoering: die laatste tik op Verzenden gaat altijd gepaard met een zwiep omhoog van mijn rechterhand. (Al zal een concertpianist dit vast niet combineren met ‘Hatsaflats!’)

 

(Trein)reizen en werken

(Trein)reizen en werken gaat me prima af omdat:

Je in de meeste westerse buitenlanden (waar ik tevens Oost-Europa onder schaar) veel meer Starbucks- en Coffee Company-achtige koffietentjes dan in Nederland hebt, dus waar je aan de bar kunt bestellen en vervolgens met rust wordt gelaten. En waar vaak diepe stoelen en luie banken staan, zodat ik m’n laptop daadwerkelijk op mijn lap kan plaatsen (aan een tafeltje werk ik niet fijn). Voorbeeld: in alle drie de Baltische landen heb je Caffeine – die keten is fokking geniaal! En Boedapest heeft California Coffee Company – fokking idem. Doorgaan met het lezen van “(Trein)reizen en werken”

Afgewimpeld

H. kwam op me afgelopen in de bieb terwijl ik nog een laatste keer mijn Inbox ververste voor ik weer op de fiets zou stappen – ik ben thuis offline en ik verwachtte elk moment een nieuwe klus. We hadden elkaar al weken niet gezien en ze wilde me even nieuwjaar wensen. Staat me bij dat ik ‘Jij ook’ zei, maar daarna klapte ik mijn laptop dicht en zei ik dat ik geen tijd had. Terwijl ze zich omdraaide, ‘Nou, doei dan’ zei en terugliep naar haar plek, kroop er langzaam een gevoel van spijt omhoog. Doorgaan met het lezen van “Afgewimpeld”