Meer romans, please

14/6/18: Hij kon nóg wat korter.

Ik las en lees graag thrillers en zal dit altijd blijven doen – voor een nieuwe Harlan Coben kun je me nog altijd ’s nachts wakker maken… al heb ik liever dat je even wacht tot ’s ochtends zodat ik hem ook daadwerkelijk kan kopen in de boekwinkel (bol punt wát?). Bij een goed geschreven thriller duurt zelfs het omslaan van de pagina me te lang. Doorgaan met het lezen van “Meer romans, please”

Twee must reads (al ben ik wat bevooroordeeld)

Heel af en toe maak ik hier reclame voor mijn redactiewerk, vooral als ik er éxtra trots op ben. Zoals op deze twee must reads.

Halverwege het einde, van Mascha Gesthuizen: intiem, soms pijnlijk, soms droogkomisch. Inzicht-gevend zelfs. Met veel plezier van redactie voorzien en van harte aanbevolen.

En mocht je je afvragen waarom ik in maart af en toe met rode oortjes achter m’n laptop zat: Stromboli verschijnt 20 april.

 

Internetdaten?

Eén van de dingen die me tegenhouden om weer te gaan internetdaten, is dat ik mijn eerste indruk niet op een profiel wil baseren. Profielfoto’s zijn maar zelden ‘sprekend’, om maar wat te noemen. Geldt elk geval voor die van mij: ik sta altijd ruk op foto’s. Veel liever ontmoet ik iemand in het echt, na een paar keer oogcontact. Dan wéét ik elk geval dat ik haar aantrekkelijk vind, en kan ik uit haar glimlach afleiden dat het, uhm, enigszins wederzijds is, naar alle waarschijnlijkheid. Doorgaan met het lezen van “Internetdaten?”

Gele kwikstaart

Ik wilde een stukje tikken om te proberen iets van de magie over te brengen van de gele kwikstaart die ik vanmorgen op het ijs van de Delftse grachten zag huppen. Heb zelfs even zitten pennen op een rijmpje (iets met ‘kwik’ en ‘onder nul’), maar die magie kun je evenmin in woorden als op beeld vangen. Je moet het zelf zien.

En ook wíllen zien, want sinds ik erop let, zie ik vogels die ik al jaren niet gezien heb, of nooit eerder.

Zo zag ik daarna nog een koperwiek in het gras; zeg maar een merel, maar met meer franje. En tevens gespot in de afgelopen maanden: een zilverreiger (hier in Ypenburg), een zwarte roodstaart (op de Binckhorst) een fitis of tjiftjaf (bij mijn ouders in de tuin) en, vorige zomer (langs een slootje in het weiland tussen Delft en Schiedam), een rietgorsje, rietzangertje en blauwborstje, met z’n drieën op een rij.

 

Eén socialmediakanaal (en natuurlijk een website)

Wat je privé allemaal wilt etaleren mag je helemaal zelf weten, maar zakelijk zou ik het bij één socialmediakanaal houden. Voor mij, als redacteur, is dat LinkedIn. Af en toe plug ik het manuscript dat ik van redactie heb voorzien of like ik dat van een collega, en regelmatig vind ik er potentiële opdrachtgevers en andere interessante contacten – zonder afgeleid te worden door ‘koetjes en katjes’. En die enkeling die er zijn trouwfoto of huis-te-koop deelt… hatsaflats: unfollow. Doorgaan met het lezen van “Eén socialmediakanaal (en natuurlijk een website)”

Zesjes en negentjes

Voorkom ‘t, ‘m, ‘s en ‘r, dus met een aanhalingsteken of ‘zesje’ i.p.v. het bedoelde apostrofje, afhalingsteken of ‘negentje’ ervoor, door in Word (onder Windows) Ctrl plus twee keer (tussen de : en Enter) in te drukken. Word zet namelijk automatisch een aanhalingsteken als hij het begin van een citaat verwacht.

Zo kun je bijvoorbeeld ‘s avonds i.p.v. ’s avonds voorkomen, en: Dat gaat ‘m niet worden (i.p.v. ’m).

 

Digital detox

Ik ben al jaren digitaal aan het detoxen. Oké, niet vollédig, want mijn werk komt digitaal binnen en ik stuur het op dezelfde manier op, en voor elke opdracht moet ik wel iets googelen, plus dat ik als freelancer regelmatig mijn website en LinkedIn-account bijwerk om mezelf te profileren. En af en toe post ik een blogje (die ik overigens offline schrijf). Maar al mijn online werk heb ik meestal binnen twee uur geklaard, ofwel in de bibliotheek, ofwel in een koffietentje, en heel soms ’s avonds in een kroeg. Thuis ben ik namelijk offline. Doorgaan met het lezen van “Digital detox”