Zit je te poepen of zo?

Toen ik zojuist iemands blik ving terwijl het – weer eens – gebeurde, vroeg ik me ineens af hoe dat eruit moet zien als ik vlak voordat ik opsta om koffie te halen of naar de wc te gaan nog één keer die mail of LinkedIn-update controleer die ik zojuist heb verzonden, waarbij ik nog even, met waarschijnlijk een geconcentreerde frons, op één bil blijf rusten.

 

Zuur

De man die ik na even nadenken herken als het jongetje dat mij vroeger bij ons in de straat azijn met siroop heeft laten drinken door te zeggen dat het limonade is, komt zojuist het café binnen met een gezichtsuitdrukking die ik als niet anders dan ‘zuur’ zou kunnen omschrijven.

 

Schrijfretraite

Ik overweeg een schrijfretraite te organiseren, misschien op een Toscaanse boerderij, of een andere stek waar het lekker nazomeren is. All-in, zwembad, wijnkelder en een chef-kok die driemaal daags met lokale ingrediënten kookt – the works. Met elke dag een uurtje feedback op wat de deelnemers hebben geschreven.

Ja, een uurtje totaal hè.