Eén socialmediakanaal (en natuurlijk een website)

Wat je privé allemaal wilt etaleren mag je helemaal zelf weten, maar zakelijk zou ik het bij één socialmediakanaal houden. Voor mij, als redacteur, is dat LinkedIn. Af en toe plug ik het manuscript dat ik van redactie heb voorzien of like ik dat van een collega, en regelmatig vind ik er potentiële opdrachtgevers en andere interessante contacten – zonder afgeleid te worden door ‘koetjes en katjes’. En die enkeling die er zijn trouwfoto of huis-te-koop deelt… hatsaflats: unfollow. Doorgaan met het lezen van “Eén socialmediakanaal (en natuurlijk een website)”

Digital detox

Ik ben al jaren digitaal aan het detoxen. Oké, niet vollédig, want mijn werk komt digitaal binnen en ik stuur het op dezelfde manier op, en voor elke opdracht moet ik wel iets googelen, plus dat ik als freelancer regelmatig mijn website en LinkedIn-account bijwerk om mezelf te profileren. En af en toe post ik een blogje (die ik overigens offline schrijf). Maar al mijn online werk heb ik meestal binnen twee uur geklaard, ofwel in de bibliotheek, ofwel in een koffietentje, en heel soms ’s avonds in een kroeg. Thuis ben ik namelijk offline. Doorgaan met het lezen van “Digital detox”

Helaas

Eergister trok ik eindelijk de stoute schoenen aan en vroeg ik een van mijn opdrachtgevers om tariefsverhoging. Helaas, zei hij, we hanteren vaste tarieven.

Gister had ik een nieuwe koffiestempelkaart nodig. Helaas zijn ze iets duurder geworden, verontschuldigde de barista zich, met een blik alsof ze voorgaande had meegekregen.

 

Afleiding (2)

De gemiddelde mede-Zelfstandige Zonder Kantoor die ik spreek in een van de koffietentjes waar ik een uurtje per dag zit te werken lijkt daar te komen omdat hij of zij zich thuis niet kan concentreren. ‘Thuis ga ik eerst opruimen/netflixen/gamen,’ hoor ik regelmatig.

Heb ik zelf geen last van. Thuis heb ik totaal geen afleiding – geen Netflix, geen spelcomputer of games op m’n laptop – noch de behoefte mijn huis op te ruimen voor ik aan de slag ga.

Ja oké, er staat een piano… maar waar laat ik dan die stapel wasgoed op het krukje?

 

Was het de koffie, of…

Waardoor het precíés misging op kantoor weet ik nog steeds niet, maar na bijna vijftien jaar ICT-werk lukte het me gewoon niet meer die acht uur op een rij vol te maken. De systeemplafonds kwamen alsmaar dichterbij en op het laatst had ik het volle weekend nodig om bij te tanken.

Misschien was het het werk zelf. Ik heb aan allerlei complexe projecten meegewerkt waarvoor ik telkens weer een nieuwe tool of taal moest leren. Weer een nieuwe versie. Weer op cursus. Zelden had ik voldoende aan de kennis die ik al had. Dat was in elk geval één van de dingen die me tegen gingen staan. Doorgaan met het lezen van “Was het de koffie, of…”