Daten

Nog even over dat daten. De afgelopen maanden heb ik wat dat betreft een beetje geflaterd. Ik heb geen van de vrouwen die ik heb leren kennen, of had willen leren kennen, mee uit gevraagd.

De mooie Griekse in het koffietentje waar ik vaak zit. Ik ging er gemakshalve van uit dat ik haar daar nog een keer zou aantreffen dus heb ik niet haar nummer gevraagd, ondanks dat we een leuk gesprek hadden. Dat ík daar regelmatig kom hoeft natuurlijk niet voor iedereen te gelden. Nooit meer gezien. Doorgaan met het lezen van “Daten”

Versgeperste jus

Haar ogen zijn geelgroen, bijna fluorescerend. Ze liep zojuist voor de vierde keer voorbij; dit keer met een versgeperste jus (dat moet je er immers altijd bij vermelden), en onze ogen vonden elkaar – weer. Ze nam net een slok door haar rietje toen ze terugkeek. Ik had zo lang mogelijk gewacht met opkijken vanaf mijn laptopscherm.

Ze is mooi, heeft een lichte tint, lange bruine haren en zodra ze me aankijkt voel ik een kleine stroomstoot; als schrikdraad, om verboden terrein. Haar blik is ernstig, misschien als automatisch verdedigingsmechanisme: ik ben vast niet de enige die haar mooi vindt. Toch keken we elkaar nu al vier keer aan, zit ze vlak achter mij – waardoor ik me kan inbeelden dat ze mij al vaker heeft bekeken – en gaf ik haar toen ze net voorbijliep een glimlachje, waarna haar blik ietsje zachter werd. Ietsje.

Haar versgeperste jus was vast een beetje zuur.