Stapel (2)

Er staan inmiddels zó veel boeken op mijn leeslijst dat ik alle schrijvers en uitgevers haast zou willen vragen even een jaartje geen boeken uit te brengen. Win-win: heb ik als redacteur ook nog eens meer tijd om te lezen!

Of zie ik nu iets over het hoofd?

 

Boekencafé

Ik schrijf dit op een zondagavond, thuis op de bank. Diezelfde bank waarop ik heel wat uren per dag doorbreng. Een heerlijke bank, met stevige, rechte rugzitting zodat ik niet in slaap sukkel tijdens het werken, wat me op m’n vorige, een Zweedse Karlanda, regelmatig overkwam. Maar daar gaat het nu niet om…

Het liefst zou ik nu een kroegje in duiken. Niet om te ouwehoeren, maar om te lezen of nog wat te werken. Of om dit stukje af te tikken. Overdag kan ik m’n hart ophalen bij diverse koffietentjes, maar ook ’s avonds zou ik soms nog even willen lezen of laptoppen in gezelschap van andere lezers en laptoppers. En dan met in plaats van een cappuccino zo’n andere schuimende rakker ernaast.

Kan toch in elke kroeg, zou je zeggen, maar ik weet inmiddels dat je bekijks trekt als je daar in je eentje gaat zitten lezen.

Iemand? Tips? Eerste biertje trakteer ik, maar ik neem wel m’n laptop mee 😉

 

 

Dark Matter

Nog een must-read: Dark Matter, van Blake Crouch (vorig jaar verschenen bij Karakter Uitgevers). Het boek – zwart, inclusief alle vier de zijkanten! – gaat de laatste weken als een lopend vuurtje door mijn vriendenkring.

Het is een spannende sci-fi-achtige thriller die draait om de vraag: wat als? Wat als je niet voor haar had gekozen? Wat als je wel die droom had gevolgd? Wat als je liefde níét wederzijds zou zijn?

Drie must-reads

Eerder dit jaar deed ik de redactie voor drie titels die onlangs zijn verschenen en die ik je van harte kan aanraden: In de voorste linie (Michael Grant), Bij zonsondergang (Nora Roberts) en Sirenen (Joseph Knox), respectievelijk een Young Adult (al zitten er behoorlijk gruwelijke scènes in), een romantische/erotische ‘feelgood-thriller’, en een van de schimmigste thrillers die ik ooit las.

In twee eerdere blogposts schreef ik al over de titels van Grant en Roberts. En Knox’ boek sluit een-op-een aan op de post waarin ik mijn ‘motieven’ voor het lezen van thrillers uit de doeken doe: zijn verhaal doet onder andere een flink beroep op je ‘interne ramptoerist’.

Zo, kun je even vooruit met dit herfstweer.

Boekrecensenten

Zoals van redacteurs wordt gezegd dat ze eigenlijk schrijver hadden willen worden, zou je je van boekrecensenten kunnen afvragen of ze niet liever redacteur hadden willen worden. Want waarom zou je een boek van kritiek voorzien nádat het is uitgegeven?