Respect

Machismo, patriottisme, racisme en homofobie (to name a few) zijn niets anders dan manieren om respect af te dwingen bij hen die niets anders dan respect te bieden hebben.

 

Beschadigd

Een racist is iemand die op basis van uiterlijke verschillen een ander mens ontmenselijkt. Maar zelfs hij (of zij) zou moeten erkennen dat deze verschillen in het niet vallen als je ziet hoe we allemaal op dezelfde wijze opgroeien, van baby, tot peuter, tot kleuter tot jongetje, meisje; de eerste losse tandjes, armen die ineens een groeispurt krijgen (zoals me gister bij m’n neefje opviel), stemmen die hun hoogste registers verliezen en zinnen die steeds meer blijk geven van een innerlijk, van een mening, van interesse, van vragen. En elk kind heeft dezelfde behoefte aan een warme en veilige omgeving.

Wellicht dat het ontbreken van dit laatste sommigen heeft beschadigd.

 

Oorlogsdaad

Elke oorlogsdaad

is op het diepste plan bekeken

niets anders dan een poging

de barrières tussen ons te breken

 

 

PS. Voordat je dit rijmpje als zoetsappig of naïef betitelt: ik wil er, onder andere, mee zeggen dat je iemand eerst moet leren kennen om te weten of je hem/haar wel of niet mag, en niet dat je van iedereen zou kunnen houden (wat inderdaad wat zoetsappig en naïef zou zijn). Het is, naar mijn bescheiden mening, vaak de afstand of onbereikbaarheid tot anderen die ons frustreert.

 

Sterke mannen

Die zogenaamde ‘sterke mannen’ zijn als vaders die respect eisen van hun kinderen; blind voor het feit dat ze eigenlijk om liefde vragen; blind voor de onbewuste overtuiging dat ze daar geen recht op zouden hebben; blind voor de frustratie die dat oplevert. Een frustratie die ze projecteren op hun kinderen/naasten/werknemers/landgenoten etc.

Ze zouden zich bovendien geen raad weten mét liefde, dus meer dan respect – nee, onderdanigheid – zullen ze ook niet krijgen.

En wat te denken van al die kinderen die alleen via ‘respect’ hun liefde kunnen betuigen?

 

Blind verlangen

 

Zeg, fundamentalist

Zie ik het soms verkeerd

of wordt bij elke glimp van liefde

lust

van vrede

van schoonheid hierbeneden

jouw blind verlangen naar het hiernamaals geschoffeerd?

 

God, je weet niet wat je mist

 

 

 

Anonimiseren

Wat ik met dit gedichtje wilde zeggen is dat je mensen anonimiseert als je ze bijeenschaart onder ‘zij’. Ook als ánderen zich als groep identificeren wordt het lastiger ze als individuen te zien.

Dit anonimiseren frustreert doordat het je de kans ontneemt de ander te leren kennen. Of op z’n minst in te kunnen schatten. Waarmee ik niet wil beweren dat je met iedereen dikke vrienden kunt zijn, maar je wilt op z’n minst de mogelijkheid hebben om hierachter te komen. Net als bij nieuwe buren. Doorgaan met het lezen van “Anonimiseren”