Lichte muziek

Tot mijn twintigste speelde ik elektronisch orgel, met name popsongs en jazz, en had ik les op de muziekschool in Delft. Een keer had ik een vervangende leraar die pop en jazz onder ‘lichte muziek’ schaarde. Hij gaf zelf vooral les in klassieke muziek, en doordat hij niet-klassieke muziek ‘lichte muziek’ noemde, leek hij indirect te zeggen dat alleen klassieke muziek ‘zware’ of ‘echte’ muziek was, of ‘muziek voor mensen die muziek serieus nemen’.

Daar moest ik ineens aan denken toen een recensent weer eens onderscheid maakte tussen ‘literatuur’ en ‘thrillers’.

 

Literair

De vraag of een boek al dan niet literair is, is voor mij hetzelfde als vragen of een maaltijd culinair is: het zegt niets over of het smaakt.

Zou iemand mij bijvoorbeeld een bord ‘culinaire macaroni’ voorschotelen, zou ik denken: ja, ja, eerst maar eens proeven. Zo ook wanneer ik een ‘literaire’ roman of thriller krijg voorgeschoteld.

 

Gestrand voornemen

Gisteravond strandde mijn voornemen om dit jaar wat vaker achter m’n laptop vandaan te komen toen ik op het laatste moment besloot om niet naar het Writer’s Unlimited-festival te gaan, nota bene een literatuurfestival, omdat ik verder wilde met m’n redactieklus. Een voornemen dat ik op oudejaarsavond had gemaakt, toen ik om halftwaalf nog achter m’n laptop zat.

 

Literatuur

Al lange tijd wil ik iets schrijven over literatuur. Wat is het? Wanneer is een boek literair?

Wat is literatuur?

Ik heb geen literatuur gestudeerd, laat ik dat vooropstellen. Maar ondanks mijn werk als redacteur voelt dat niet als een gemis. In elk geval heb ik nog geen vragen gekregen als: ‘Hoe literair is mijn manuscript?’ Wel krijg ik vragen als: ‘Is het goed genoeg om uit te geven?’ Die vraag is tenminste concreet. Doorgaan met het lezen van “Literatuur”