Materialisme

Zou het kunnen dat materialisme een verkapte vorm van creativiteit is? Dat we niet altijd het geduld of zelfvertrouwen hebben maar wel de behoefte om iets te creëren, en deze behoefte (en daarmee onszelf) de pas afsnijden door iets moois te kopen? Iets waarmee we kunnen pronken, zodat we onbewust tegemoetkomen aan onze drang iets van onszelf te laten zien of neer te zetten, als verlengde – of manifestatie? – van onszelf?