Klimaatontkenners

Nadat ik Thich Nhat Hanhs Wat de wereld nodig heeft had gelezen, zo’n tien jaar terug, was ik me ineens een stuk bewuster van hoe alles samenhangt; hoe we deel uitmaken van één wereld en hoe het milieu niet iets is wat buiten ons staat. Hierna kon ik nieuwsberichten over milieurampen en global warming niet meer horen zónder er dagen beroerd van te zijn. Het was of alle nieuws over verontreiniging eveneens mijn gedachten en gemoed verontreinigde. En nog steeds. Doorgaan met het lezen van “Klimaatontkenners”

Straatvuil (met een grote gele M erop)

Vroeger ging ik nog weleens naar een meerdaags festival. Dan lag het terrein op dag 2 al vol met troep, ondanks de tieners die bekertjes stapelden om ze in te wisselen voor een consumptie. Op een gegeven moment kon het me tussen alle bakjes, bierbekertjes en pizzakartonnetjes ook niet meer schelen en pleurde ik mijn afval ook gewoon op de grond. Doorgaan met het lezen van “Straatvuil (met een grote gele M erop)”

Vervuilers

Als ik al zou durven beweren dat het een bepaald slag mensen is dat het verdomt om afval te scheiden, of überhaupt het plastic doosje van hun saucijzenbroodje in een vuilnisbak te gooien, dan zijn het mensen die – van huis uit? – niet gewend zijn dat ze iets bij kunnen dragen aan de wereld, in welke vorm dan ook.

Kortom: vervuilers zijn mensen die hun eigen weldaadsvermogen ernstig onderschatten.

Wie weet

Wie weet

zit het mee

Levert een met chemicaliën gevulde zee

wel vis waarmee je elke chemokuur kunt laten staan

 

Wie weet

is er geen nood ophanden

Vult de plasticsoep de stranden

straks met bontgekleurde korrels aan

 

Wie weet

zorgt de stijging van het water

dat liever vroeg dan later

alle schurkenstaten kopje onder gaan