Geweten

De oud-baas van Vestia, de CEO van VW en de gepensioneerde directeur van de pillen-mét-bijwerkingenfabriek, die niet alleen een jacht kocht maar ook een jachthaven voor zichzelf liet bouwen… Ze móéten hun geweten wel continu onderdrukken om er niet mee geconfronteerd te worden; met luxe, opscheppen, cocktails, meer luxe en allerlei andere afleiding.

Ik kan me hun gehaastheid voorstellen. Telkens één stap op je geweten voor moeten blijven. Niets doen is geen optie, dan word je ingehaald.

Een jachtig bestaan, lijkt me.

Aanzien

Geachte …,

Mag ik zo vrij zijn?

Kan het zijn dat u zich diep vanbinnen minderwaardig voelt? Dat u niet genoeg gekoesterd bent, genegenheid en waardering heeft ontvangen, en daardoor nu bang bent andermans waardering niet waard te zijn?

Kan het zijn dat u dit tekort aan waardering heeft vertaald naar een gebrek aan aanzien, aan respect; omdat u aanzien af kunt dwingen, in tegenstelling tot waardering? In tegenstelling tot liefde?

En waartoe dient macht in dit geheel? Een manier om aanzien te verkrijgen?

Het enige aanzien dat u kunt winnen met macht is gestoeld op angst. Angst vergroot juist de afstand tussen u en anderen; tussen u en liefde.

Aanzien is als rul zand.

Leest

Het duurde even eer ik mijn ‘leest’ had gevonden. Na een lange omzwerving, via natuurkunde en ICT, kwam ik uiteindelijk via een thuisstudie psychologie in het redactievak terecht. Niet zozeer door de psychologische zelfinzichten – maar door de fouten waarover ik struikelde in mijn studieboek.

Ik hield er altijd al de gewoonte op na om foutjes en correcties te melden bij de uitgevers van de boeken die ik las. Deze ‘braafste jongetje van de klas’-aanpak paste ik ook toe toen ik niet alleen taalfouten, maar ook inhoudelijke fouten aantrof in mijn studieboek psychologie. Ik wilde de stof goed begrijpen, en elke tegenstrijdigheid of onduidelijkheid belemmerde dit. Per hoofdstuk mailde ik mijn correcties, suggesties en vragen naar de bureauredactie.

Ten tijde van mijn thuisstudie was ik werkloos en vulde ik mijn dagen met studeren, solliciteren en lezen. Ik las álles van Thomas Verbogt en bíjna alles van Harlan Coben (op zijn Myron Bolitar-serie na), maar ook boeken over mindfulness en meditatie. Met een uitgever van ‘esoterische’ boeken had ik intussen een overeenkomst gesloten: gratis boeken in ruil voor correcties. Nog altijd zonder mezelf redacteur te noemen, of ‘corrector’ (waar ik toen nog nooit van had gehoord – laat staan ‘persklaarmaker’).

Pas toen een vriendin vertelde dat ze haar artikel liet nakijken door een redacteur, en ik haar vroeg wat dit precies inhield, viel het kwartje en wist ik – inmiddels 37 jaar oud – ineens wat ik ‘later wilde worden’.

Sinds ik mij bij de KvK als redacteur/corrector heb ingeschreven liggen mijn studieboeken te verstoffen, maar het zal je niet verbazen dat ik bij voorkeur boeken over psychologie corrigeer. En natuurlijk fictie. Liefst thrillers. Dan waan ik me een detective, op zoek naar plot- én taalfouten.