‘Succesvol’ jaar

Ondanks dat ik dit jaar uitblonk in het missen van kansen op het ‘romantische vlak’ – of op z’n minst wat vaker had kunnen achterhalen of ik een kans hád – heb ik élke kans gegrepen om mijn werk als redacteur tot een succes te maken. Ik durf zelfs te stellen dat als ik mijn sociale leven (vrienden, daten, biertje doen) meer aandacht had gegeven, dit ten koste van mijn werk was gegaan.

Vooral de tweede helft van dit jaar was knetterdruk. Bewerkelijke klussen, waar ik flink mijn schouders onder moest zetten om de deadline te halen. Dit maakte me nóg minder gezellig – ik werkte de meeste avonden door en meed zelfs mijn vaste koffiestek op tijden waarvan ik wist dat er bekenden zaten. Daar staat tegenover ik niet alleen heel veel heb opgestoken van al het redactiewerk, maar dat ik er, naar ik hoop, tevens mijn reputatie mee heb verstevigd – niet bepaald onbelangrijk als je freelancet.

Verder heb ik er vier – tevreden – nieuwe opdrachtgevers bij. Mogelijk vijf: volgende week maak ik mijn eerste manuscript voor uitgeverij Signatuur persklaar.

Toch, volgend jaar écht wat vaker aan het bier. En van bil.

 

PS. Mijn portfolio, mocht je nieuwsgierig zijn.

 

De ontdekking

Op LinkedIn deel ik nu en dan de titel van het boek dat ik persklaar heb gemaakt (uitgeversjargon voor redigeren). Dan betreft het ofwel een boek waar ik veel werk aan had, ofwel een boek waarvan ik vind dat iedereen het zou moeten lezen. En soms beide.

Vorige week leverde ik de persklaar gemaakte vertaling in van de nieuwe Harlan Coben, De ontdekking (die wat mij betreft De waarheid zou moeten heten). Een van zijn beste vond ik, en ik deelde hem als volgt op LinkedIn: Doorgaan met het lezen van “De ontdekking”

Dwarsbomen

Ik noem geen titels, maar twee jaar terug heb ik een paar magere manuscripten (qua inhoud, niet qua aantal pagina’s) geredigeerd voor een kleine maar commerciële uitgeverij. Mijn commentaar in de kantlijn loog er niet om en ik heb daar naderhand een opmerking over gekregen van de bureauredacteur. Terecht, al overviel het me toentertijd behoorlijk. Vooral omdat ik eigenlijk niet precies wist waaróm ik zo streng was geweest. Waar kwam die frustratie vandaan? Doorgaan met het lezen van “Dwarsbomen”

Redigeren blijft mensenwerk

In een drieluik over de Tweede Wereldoorlog* werd het geluid van geweerschoten in deel 1 met beng, beng en in deel 2 met pang pang aangeduid. Met zoek-en-vervang veranderde ik alle pangs in deel 2 in bengs. Inclusief een Japanse soldaat genaamd Pang. Hier kwam ik achter toen ik dacht: wie is die Beng nou weer?

 

* In de voorste linie en De lange weg, van Michael Grant (Harper Collins Holland).

 

Freelance-onzekerheden

Tegenover alle voordelen van mijn werk als freelance redacteur staat één groot nadeel: onzekerheid.

Lever ik een klus in, krijg ik meestal (maar niet altijd) een bedankje van de bureauredactie. Soms hoor ik een paar dagen later dat de bureauredactie, vertaler of schrijver blij was met mijn correcties en feedback, maar meestal hoor ik niets. Geen nieuws is goed nieuws, vul ik dan zelf maar in. Doorgaan met het lezen van “Freelance-onzekerheden”