Starbucks

Er wordt weleens geklaagd over al die Starbucks-vestigingen. Oké, de gemiddelde winkelstraat in Boekarest is bijna niet meer te onderscheiden van die in Berlijn of Madrid (waar de Mc, H&M, King en KFC eveneens debet aan zijn), maar eerlijk gezegd ben ik maar wát blij met Starbucks als ik rondreis: kan ik tenminste even op adem komen in een luie stoel, zónder iets te hoeven bestellen; na die ene ‘large’ (de kleinste) filterkoffie dan. Die je trouwens kunt laten refillen – waar ik ook écht gebruik van zou maken als hun koffie wat beter te zuipen was.

 

Koffie-boeken-wificafés

Hier in Bratislava plons je als digital nomad in een warm bad. Vooral als je iets met boeken doet, zoals ik. In meerdere cafés staan boekenkasten tussen de tafels en loungebanken, en in één café is zelfs een boekhandel gevestigd. Of andersom; de serveersters en boekverkopers lopen er kriskras door elkaar.

Boeken, wifi (vanzelfsprekend), andere nomads achter hun laptop, goeie koffie, lokale biertjes en ik kan hier zelf aangeven wanneer ik wil bestellen; dat ‘werkt’ een stuk relaxter.

Morgen ga ik maar eens sightseeën. Misschien vind ik nóg een koffie-boeken-wificafeetje.

Couchsurfing

Morgen hef ik mijn Couchsurfing-account op.

In het begin was couchsurfen briljant; stelde ik een open request op voor elke hoofdstad tussen Boeddhapest en Berlijn en kon ik kiezen bij wie ik op de bank zou slapen. Dat was zo’n vijf jaar terug. Sindsdien werd het steeds lastiger om een ‘host’ te vinden, ondanks dat ik intussen aardig wat positive recommendations had verzameld. Lees verder

Out of office

‘Digital nomad’: spot on! Zwerven. Ongebonden zijn. Vrijheid. Met andere woorden: het tegenovergestelde van vijftien jaar gevangenschap op kantoor.

Onlangs ben ik voor de derde keer op reis gegaan zonder ‘Out of office’-melding in te schakelen. Laptop mee en halve dagen gewerkt in koffietentjes, soms op het terras onder een luifel.  Lees verder

ZZK-vriendelijke cafés

Gisteravond ben ik voor het eerst met m’n laptop naar de kroeg gegaan om daar te werken. Dat wil zeggen, voor het eerst in Nederland. Tijdens mijn rondreis door Midden-Europa deed ik dit geregeld. In onder andere Ljubljana (Slovenië) en Boedapest vond ik hippe kroegen die ’s avonds vol met andere laptoppers zaten. Maar gisteravond voelde ik me toch een beetje een nerd, in m’n eentje aan een tafeltje met een Guinness naast mijn laptop.  Lees verder

Kater (2)

Toen ik gisteravond tijdens het tandenpoetsen in de spiegel keek, leek mijn gezicht wel een satellietfoto van de Grand Canyon. De kreukels die er vanmorgen nog waren, kwamen hopelijk door de slaap; daarna heb ik niet meer in de spiegel gekeken. Nu zit ik in een koffietentje met een groot glas water naast mijn cappuccino. Geen zware kater, wel een duffe kop en een schuldgevoel. Een schuldkater, als het ware. Lees verder

Kwartje

Soms vallen kwartjes bij mij pas veel later, en op heel rare momenten. Vanmorgen werd ik wakker met een mogelijke verklaring voor het norse gedrag van de douaneagenten die paspoorten controleerden in de trein, toen ik door Oost-Europa reisde. Let wel: dit was anderhalf jaar geleden.

In de nachttrein naar Bulgarije was het het ergst, daar werd ik wakker geschreeuwd en scheen er een felle zaklamp in m’n gezicht. ‘Passport!!’ Niet bepaald een ‘Welcome to lovely Bulgaria’. Lees verder