Rekenschap

Hola

schaar je míj onder ‘die kruisvaarders’!?

Moet ík mij nu verantwoorden

voor hún plunderen en moorden?

Liet een van mijn verre voorvaders

zich lonken door relikwieën

ging hij, zogenaamd voor God

maar feitelijk voor hebzucht door de knieën…

zou hem dat onherroepelijk misstaan

Maar reken je dat míj nu aan?

 

Blind verlangen

 

Zeg, fundamentalist

Zie ik het soms verkeerd

of wordt bij elke glimp van liefde

lust

van vrede

van schoonheid hierbeneden

jouw blind verlangen naar het hiernamaals geschoffeerd?

 

God, je weet niet wat je mist

 

 

 

Loyaliteitsgarantie

Ondanks dat loyaliteit is gefundeerd op liefde, kan het een averechtse uitwerking hebben.

Wellicht klink ik nu wat grof door de bocht, maar volgens mij biedt elke religie, elke cultuur en zelfs de mafste traditie een manier om je loyaliteit te laten blijken aan je ouders en andere naasten. Kortom: je gelooft in de god waarin je naasten geloven omdat dit een loyaliteitsgarantie creëert. Door je geloofs- of andere overtuiging te conformeren aan de overtuiging van je naasten heb je een middel om je met hen te verbinden – wat losstaat van de vraag of er daadwerkelijk iemand van bovenaf toekijkt. Ook culturen en tradities dienen dit doel. Doorgaan met het lezen van “Loyaliteitsgarantie”

Paradijs

Ik kan me best voorstellen dat onze westerse 24/7-alles-on-demandsamenleving overlapt met het beeld dat velen van een paradijselijk hiernamaals hebben.

En dan kan ik me ook voorstellen dat dit wrijving geeft.

Ontmoeten

Ik ga niet beweren dat je met iedereen beste vrienden zou kunnen of willen zijn. Laat staan ‘houden van’. Ik beweer dat je door de ander te leren kennen een deel van jezelf leert kennen. Hoe meer mensen je leert kennen, hoe meer je van jezelf leert kennen. Hoe meer mensen je níét kunt of mag leren kennen – door taalbarrières, botsende overtuigingen (kom ik zo op terug) en loyaliteitsconflicten (idem) – hoe minder facetten je van jezelf kunt leren kennen.

Een paar van mijn theorieën over barrières die ons uit elkaar houden:

Botsende overtuigingen

Botsende overtuigingen kunnen afstand creëren. Overtuigingen botsen doordat ze je confronteren met de onzekerheid ervan. Een overtuiging is immers nog geen waarheid of feit, wat wordt bevestigd door het feit dat er verschíllende overtuigingen zijn. Die onzekerheid morrelt aan je comfort, waardoor je mensen met anderen overtuigingen op afstand wilt houden, en gelijkgestemden nabij.

Ditzelfde geldt voor gebruiken. Je weet wel: ‘Zo hóórt het nou eenmaal!’

Loyaliteitsconflict

Loyaliteitsconflicten zijn conflicten die gevoed worden door trouw aan je ouders en andere naasten. Je naasten hekelen ‘hen’ (die andere clan, club, kerk, groep, noem maar op) en door ‘hen’ ook te hekelen laat je je trouw aan je naasten blijken.

Loyaliteit is volgens mij de kiem van elk religieus conflict.

Wij-zij-denken

Als we bovenstaande of andere barrières tussen ons en de ander toestaan – want dit doen we zelf, al is het dan onbewust – gaan we in tegen onze natuurlijke drang om de ander te ontmoeten. Om dit tegennatuurlijke gedrag te sterken, zoeken we medestanders. Aldus groepsvorming.

De frustratie die wordt veroorzaakt door de afstand die groepsvorming creëert – de ander is nu minder of onbereikbaar – projecteren we op de ánder. Aldus wij-zij-denken.

Wij-zij-denken is dus een selffulfilling proces: ‘wij’ creëren een ‘zij’ waardoor er een onbereikbare ‘wij’ ontstaat; ‘zij’ creëren een ‘wij’ om diezelfde reden.

Weerspiegelen

Er is geen ‘wij’ en er is geen ‘zij’. Er is alleen de ander. Onvoorstelbaar veel anderen. Van wie ieder een uniek aspect van jou weerspiegelt.

Berouw

Met al die religies

snap ik niet dat je kiest

te geloven in goden

die doden gedogen

 

Geloof me, je hebt je vergist

er is niemand hierboven die beslist

of je beloond wordt voor je trouw

Jou

wacht niets dan eeuwig berouw