Waarom ik papieren boeken lees en het fijn vind als jij dit ook blijft doen (2)

Gistermiddag raakte ik aan de praat met Barbara. Ik zat achter m’n laptop in een koffietentje in Den Haag terwijl ze binnenrolde in haar automatische rolstoel. Ze botste per ongeluk tegen een kastje (het was een koffietentje met huiskamerpretenties) en excuseerde zich wel vijf keer, in keurig Brits. Niet veel later schoof de eigenaar een stoel opzij en kwam Barbara naast me zitten.

Ze pakte een boek uit haar tas van een auteur van wie ik ook een boek had gelezen (Bill Bryson) en we raakten al snel aan de praat. Over het boek, zijn andere boeken, over wat een saaie man hij bleek toen hij op tv werd geïnterviewd, over de rolstoelvriendelijke musea in Den Haag, de minder rolstoelvriendelijke restaurants en over rolstoelónvriendelijke steden. Ze was niet altijd aan haar stoel gebonden geweest, maar liet zich hierdoor niet weerhouden te blijven reizen.

Ook zonder haar boek waren we misschien aan de klets geraakt, maar het bleek een prima ijsbreker.