Appeltaart

‘Wacht even, had ze die appeltaart ál die tijd al in haar handen?’ schreef ik in de kantlijn van een manuscript dat ik onlangs redigeerde. Het was de zoveelste keer binnen een paar pagina’s dat ik struikelde. Zo bleek het personage zich ineens op een feestje te bevinden, terwijl ik tot dan toe dacht dat ze gewoon op bezoek was bij haar zus – zonder taart. Het werd een onbedoelde surpriseparty. Voor mij als redacteur welteverstaan. Doorgaan met het lezen van “Appeltaart”

Bloggen (9)

Bloggen moet geen moetje worden.

Op sommige blogs kom ik (zelf)beloftes tegen over het aantal te posten berichten per week of maand, maar het fijne van bloggen is nou juist dat je niets móét. Je hebt geen contract getekend en je lezers betalen je niet per blogpost (en zo wel wil ik weten hoe je dit voor elkaar hebt gekregen).

Je schrijft als je zin(!) hebt. En als je een onderwerp hebt natuurlijk. Je mag experimenteren met hoe je de lezer benadert, met hoeveel je van jezelf blootgeeft en, wat ik graag doe, met hoeveel je kunt snoeien zonder de boodschap te verliezen.

Heb je je quotum gehaald voor die week maar moet je bij het teruglezen van een van je posts snel naar een teiltje grijpen? Delete. Tenzij die al geliket is natuurlijk.