Stilte (5)

Gisteren fietste ik langs de Schie onder dezelfde bomen die me eerder inspireerden voor dit rijmpje; al geldt die metafoor – je gedachten als bladeren – natuurlijk voor alle bomen. Of wolken. Vogels. Sterren. De natuur biedt tal van metaforen.

Probeer het eens. Wandel, fiets of kano (of rij in je cabrio, zolang je maar niemand schept) onder een dak van bladeren door, en stel je voor dat het je gedachten zijn die daarboven ritselen. Zo kun je misschien wat ruimte creëren tussen jou en je gedachten, alsof je er los van staat. Alsof ze zichzelf denken; jou helemaal niet nodig hebben. Doorgaan met het lezen van “Stilte (5)”

Puttertjes

Hierom heb ik dus geen smartphone, en zal ik ook niet zo snel op een e-bike stappen. Net fietste ik naar de bibliotheek (waar ik overigens wel mijn laptop openklap in plaats van een boek) en zag ik onderweg twee puttertjes rondscharrelen op de grond.

Ik keerde om om er nog een keer langs te fietsen. Ze vlogen op en belandden beide op een lage tak van een jong boompje waardoor ik, terwijl ik erlangs fietste, van heel dichtbij hun bonte rood-wit-zwarte koppies tussen de witte bloesem zag.

Dit had ik anders vast gemist.

(En nee, ik heb er geen foto van gemaakt.)