Eigen baas

‘Eigen baas’ klinkt lekker autonoom. In control. Baas over mezelf, mijn tijd en over mijn doen en laten.

Toch lukt het me zelden om ‘nee’ te zeggen en zit ik fokking wéér op zaterdagavond met m’n laptop op schoot.

 

ZZK-vriendelijke cafés (3)

Nu er zoveel koffietentjes en restaurantjes zijn waar je aan de bar of toonbank kunt bestellen, besef ik pas hoe klaar ik ben met bediening aan tafel. Niet alleen omdat ik graag een uurtje ongestoord wil kunnen werken achter m’n laptop, of kletsen, maar het is dat hele rollenpatroon waar ik me ongemakkelijk bij voel: het heeft iets onderdanigs, doordat de ober of serveerster staat terwijl ik blijf zitten. Als hij of zij het dagmenu oplepelt, zíé ik mezelf kijken en voel ik me met de seconde ongemakkelijker. Doorgaan met het lezen van “ZZK-vriendelijke cafés (3)”

Zoals mijn laptop thuis tikt…

Dat digitale-nomadebestaan heeft zeker zijn voordelen – vrijheid, elke dag andere ‘collega’s’, goeie koffie, work and travel – maar toch verzet ik nergens zoveel werk als thuis.

Redactiewerk komt, wat mij betreft, vooral neer op concentratie. En om me goed te kunnen concentreren, dien ik me vollédig af te sluiten van mijn omgeving. In het gemiddelde koffietentje lukt me dat… hooguit redelijk, afhankelijk van hoeveel tosti’s er besteld worden (‘Tosti ham-káás!’), hoeveel jonge gasten elkaar begroeten (‘Hé man!’ – pats, plof, klap, tik, slep, smak), hoeveel flexwerkers zitten te bellen (‘Nee, in een kóffietentje!’) en hoeveel knappe studentes er aan dezelfde tafel zitten. Doorgaan met het lezen van “Zoals mijn laptop thuis tikt…”

ZZK-vriendelijke cafés (2)

Als ZZK’er (Zelfstandige Zonder Kantoor) zit ik het liefst in koffietentjes waar ik door de bediening met rust word gelaten. Niet omdat ik schuw ben (valt best mee), of krenterig, maar omdat ik me wil concentreren. Dat lukt niet als ik telkens moet bestellen of bedanken.

Let wel: ik ben niet de ‘digital nomad’ die een volle dag in een koffietentje zit omdat hij thuis te veel afleiding heeft – strijkgoed, Netflix, internetporno. Integendeel. Thuis kan ik me, in totale afzondering (op dat strijkgoed na), het best concentreren. Maar zo’n twee à drie uurtjes per dag kom ik graag even onder de mensen. Om te werken én te ‘netwerken’. Doorgaan met het lezen van “ZZK-vriendelijke cafés (2)”

ZZK-vriendelijke cafés

Gisteravond ben ik voor het eerst met m’n laptop naar de kroeg gegaan om daar te werken. Dat wil zeggen, voor het eerst in Nederland. Tijdens mijn rondreis door Midden-Europa deed ik dit geregeld. In onder andere Ljubljana (Slovenië) en Boedapest vond ik hippe kroegen die ’s avonds vol met andere laptoppers zaten. Maar gisteravond voelde ik me toch een beetje een nerd, in m’n eentje aan een tafeltje met een Guinness naast mijn laptop.  Doorgaan met het lezen van “ZZK-vriendelijke cafés”